Als ik mensen vertel dat ik diëtist ben, hoor ik het zó vaak: “Oh, dan mag ik wel een afspraak bij je maken,” gevolgd door een knikje naar hun buik of een ongemakkelijke grijns.
Soms voel ik de ruimte om uit te leggen dat ik geen ‘standaard’ diëtist ben. Maar soms ook niet. Niet iedereen staat open voor een gesprek over wat ik écht doe.
Want ik werk net even anders dan je misschien gewend bent van een diëtist. Ik begeleid je niet richting een lager getal op de weegschaal. Sterker nog: jouw gewicht interesseert me niet.
Waar ik wél nieuwsgierig naar ben?
Hoe je eet. Waarom je eet.
Of je kunt genieten van eten, of er vooral stress of schuldgevoel bij komt kijken.
Hoe je naar jezelf kijkt als je voor de spiegel staat.
Of je jezelf toestemming geeft om te luisteren naar je lichaam.
Oftewel: ik ben geïnteresseerd in jouw relatie met eten én met je lichaam.
En ja, dat gaat over gezondheid. Laat ik dat meteen helder maken. Want ik hoor het regelmatig: “Maar dik zijn is toch hartstikke ongezond?”
Maar daar zit zóveel meer achter. Gezondheid is niet simpelweg te vangen in een getal op de weegschaal of het aantal centimeters buikomtrek. Gezondheid is holistisch (bah wat een stom woord). Het gaat óók over mentaal welzijn, stressniveaus, sociale verbinding, slaap, beweging en ja, ook over hoe je omgaat met eten.
Ik ben blij dat het BMI steeds meer losgelaten wordt, want we weten al heel lang dat dit getal in feite bar weinig zegt over je gezondheid. Maar de focus op vetpercentage of buikvet als de nieuwe maatstaf… tja, het maakt het niet veel beter. Nog steeds draait het om controle, om ‘verbeteren’, om afvallen. En nog steeds voelen dikke mensen zich buitengesloten.
Want stel je eens voor: je hebt last van vermoeidheid, slaapt slecht, hebt rugpijn, of last van je darmen. Je gaat naar de dokter, maar je weet al wat er komt: “Misschien eerst maar een paar kilo afvallen.” Het frustreert me keer op keer. Alsof gewichtsverlies de magische oplossing is voor elke klacht. Alsof mensen met een groter lichaam nog niet van alles geprobeerd hebben.
Wat ik zie in mijn praktijk en hoor van cliënten: dikke mensen stellen medische hulp uit. Ze vermijden de huisarts. Niet omdat ze niet willen zorgen voor zichzelf, maar omdat ze het zat zijn veroordeeld te worden op hun lichaam.
En dat is een probleem. Want iedereen verdient goede zorg. Iedereen verdient het om serieus genomen te worden, los van hoe je eruitziet.
En het gaat verder dan alleen de spreekkamer van de huisarts. Vetfobie zit in de samenleving verweven. Dikke mensen krijgen minder snel een baan. Worden vaker gepest, uitgesloten, veroordeeld. In kledingwinkels, op social media, in vriendengroepen. De boodschap is overal hetzelfde: je bent niet goed zoals je bent. Je moet kleiner, minder, slanker.
En dat doet wat met je zelfbeeld. Met je relatie met eten. Met hoe je in het leven staat
Daarom doe ik het anders. Ik help vrouwen om weer in verbinding te komen met hun lichaam. Om te eten zónder schuldgevoel. Om los te komen van de regels, lijstjes en verboden. Om zich niet langer te laten leiden door de weegschaal, maar door hun eigen lijf en behoeften.
Gezondheid is geen voorrecht van mensen met maatje 36. Gezondheid is voor iedereen. En dat begint bij het erkennen dat jouw waarde niet afhangt van je gewicht.
Dus mocht je denken: “Dan mag ik wel een afspraak bij je maken…”
Wees welkom, maar niet omdat je buik niet in je broek past.
Wees welkom omdat je verlangt naar rust in je hoofd, plezier in eten en vertrouwen in je lijf.
Vul het contactformulier in en ik neem zo snel mogelijk contact met je op.
